replika telefonlar ve insan ile mahşer bilgileri67

 replika telefon


replika telefonlar ve insan ile mahşer bilgileri67 bugün sizler icin en güzel yazıları yazan replika telefonlar diyorki Anne, diye haykırdı tekrar. Ardından kaba eller uzanıp onu yakalad. Tırmalıyor, pençeliyor, elbisesinin altına süzülüyor, kaba etlerini çimdjj, liyor, sahneden aşağı çekiyorlardı. Eli biri tarafından aniden çekilip ve sıcak bir yere zorla bastırıldı.
Ben Conveigh kulağına fısıldadı: BENİM ta§ım nasıl, kara fahişe?Oda etrafında dönüyordu. Babasının, annesinin boş çuval gibi yığ)|, mış bedenine ulaşmaya çalıştığını ve beyaz bir elin bir şişeyi boğazından tutup katlanan bir sandalyenin arkasına indirerek kırdığını gördü. Kınlan şişenin lambaların ışığı altında parlayan sivri uçlu parçası, babasının sura-tına gömüldü. İrileşmiş gözleri üzüm taneleri gibi patlamıştı.Bir çığlık attı ve sesinin şiddeti salonu parçalayıp karanlığa gömdü. Tekrar Abagail Ana’ydı, yüz sekiz yaşındaydı, fazla yaşlıydı, Tannm, faz-la yaşlı (ama isteğin yerine gelecek) ve kökleri çok derine inmeyen ama geniş bir alanı kaplayan mısırlar arasında yürüyor, ay ışığıyla gümüş rengine, gölgelerle siyaha bürünmüş mısırlar arasında kayboluyor; yaz esintisinin aralarında hışırdayarak estiğini hissediyor, büyümesinin o capcanlı, hayat dolu kokusunu çok çok uzun ömrü boyunca olduğu gibi duyuyordu, Pek çok kez mısırın hayata en yakın bitki olduğunu düşünmüştü, kokusu da yaşamın, yaşamın başlangıcının kokuşuydu. Üç kocayla evlenip mezarına uğurlamıştı; David Trotts, Henry Hardesty ve Nate Brooks. Yatağında da üç erkek olmuş, onları bir kadının yapması gerektiği gibi yatağında ağırlamış, kendini erkeğine vermiş ve her zaman o özlem dolu zevki almıştı: Ah Tannm, erkeğimin yanında seksi olmayı nasıl da seviyorum, benimle sevilmesine, hana sahip olmasına bayılıyorum. Bazen tam zevkin doruğundayken kökleri derine inmeyen ama geniş bir alana yayılan mısırı, insan etini ve mısırı düşünür, sevişmeleri bitip kocası yanında yatarken odaları seks kokar, kocasının içine doldurduğu döllerin ve girişini kolaylaştırmak için kendi bedeninin salgıladığı sıvıların kokusu havayı kaplar, bu kokuyu mısırların o tatlı, yoğun kokusuna benzetirdi.
^[tıa korkuyordu, toprakla, yazla, büyüyen şeylerle bu yakınlıktan ordu, çünkü yalnız değildi. O da buradaydı, birkaç sıra sağında veya
hemen arkasında veya biraz ötesinde. Kara Adam buradaydı, çizmelerinin aşınmış topukları toprağa gömülüyor, her adımda kü-■ 'fırlatıyordu. Sırıtışı, gecenin içinde bir fırtına lambası gibi
,ılıyordu.
Sonra konuştu, ilk kez yüksek sesle konuştu. Abagail Ana, adamın ay ^^ıjıyla oluşan ve bulunduğu sıraya düşen uzun, kambur, korkunç gölgesini lljinenilerisinde görebiliyordu. Sesi, ekim ayında çıplak mısır sapları arasın-^inleyen gece rüzgârına benziyordu; o yaşlı, beyaz, verimsiz sapların niha-^{llerini anlatan hışırtısı gibiydi. Yumuşak bir sesti. Kıyametin sesiydi.
Kanın avuçlarımda, ihtiyar Ana, dedi. Tanrıya dua ediyorsan, evinin ıramaklarına adımımı atmamdan önce canını alması için yalvar. Mavalca müzik getiren sen değildin, taştan su çıkaran sen değildin ve kanın açlarımda.
Ve uyandı. Şafağın sökmesine bir saat vardı ve önce altını ıslattığını sandı ama ıslaklığın sebebi terdi. Mayıs çiyi kadar yoğundu. Narin bedeni çilesizce titriyor ve her bir parçası dinlenmek için yalvarıyordu.
Tanrım, Tanrım, bu fincanı dudaklarımdan al.
Tannsı cevap vermedi. Duyulan tek ses, sabah rüzgârının macununun yenilenmesi gereken pencerelerin gevşek camlarım sarsmasıyla çıtan tıkırtıydı. Sonunda yataktan kalktı ve eski odun ocağındaki ateşi canlandırarak kahve koydu.
Sonraki birkaç gün boyunca yapılacak pek çok işi vardı, zira konuklan olacaktı. Rüyalar olsun olmasın, yorgun olsun olmasın hiçbir zaman taklarını ağırlama işini savsaklayan biri olmamıştı ve bundan sonra da olacak değildi. Ama yavaş hareket etmeliydi, aksi halde unutkanlık baş gösterebilirdi. Bugünlerde pek çok şeyi unutuyor, koyduğu bir eşyayı uzun Süte aramak zorunda kalıyordu.
Yapılacak ilk iş, Addie RichardsonTn kümesine gitmekti ve kümes pek yakın sayılmazdı... aradaki mesafe sekiz on kilometre vardı. Tanrı’mn »a bu mesafeyi uçması için bir kartal veya ateşten arabasıyla onu götür-®asiiçin İlyas’ı gönderip göndermeyeceğini merak elti.
“Günah,” dedi kendi kendine neşeyle. “Tanrı güç verir, tai^^j dermez.”
Az miktardaki bulaşığı yıkadıktan sonra dayanıklı ayakkabılar,
tiyacı olacaktı. Altı kilometre gidiş, altı kilometre dönüş. On altısind^^ı^^' koşarak gider, koşar adımlarla dönerdi, ama artık on altı yaşında degn^j Richardson çiftliğine öğle vaktinden önce varmak ve günün en t, saatlerini uyuyarak geçirmek ümidiyle sabah saat sekizde yola çıktı leden sonra ilerleyen vakitlerde tavukları öldürür ve eve akşam karan||||^ da varırdı. Karanlık çökmeden dönebilmesi zor görünüyordu. Aklına 5^ çeki gece gördüğü rüya geldi, ama o adam hâlâ çok uzaktaydı. Misafir^ riyse çok daha yakındı.
Çok yavaş, hatta gereğinden daha yavaş adımlarla yürüdü, çünkü sj, replika telefonlar at henüz sekiz buçuk olmasına rağmen güneş kuvvetli bir şekilde parlıyor du. Pek terlemezdi -kemikleri üzerinde teri atacak kadar et bulunmadığın dan- ama Goodell çiftliğinin posta kutusuna vardığında biraz dinlenmes gerekti. Karabiber ağacının gölgesinde oturup birkaç İncirli bisküvi yedi Görünürde ne bir kartal ne de bir taksi vardı. Bunun üzerine gevrek ge rek gülerek ayağa kalktı, üzerindeki kırıntıları silkeledi ve yola devam etti. Hayır, taksi falan yoktu. Tanrı, çaba gösterenlere yardım ederdi. Ama bütün eklemlerinin akorda başladığını hissedebiliyordu; replika telefonlar bu gece bir konser verecekleri muhakkaktı.
Bilekleri de kötü durumda olmasına rağmen ilerledikçe daha da kamburlaşarak bastonuna eğildi. Sarı ham deriden bağcıkları olan kaba ayakkabıları tozlu toprak üstünde sürünüyordu. Güneşin kızgın ışıkları onu pişiriyor, gölgesi giderek kısalıyordu. O sabah yirmili yıllarda gördüğünden daha fazla vahşi hayvan gördü: tilki, rakun, kirpi, balıkçıl. Kaba sesleriyle öten kargalar her yerdeydi. Kâh konuyorlar, kâh gökyüzünde daireler çiziyorlardı. Stu Redman ve Glen Bateman'ın süpergribin kaprisli davranıp -en azından onlara göre öyleydi- bazı hayvanları öldürüp bazılarını öldürmeyişini tartıştığını duymuş olsa onlara kahkahalarla gülerdi. Evcil hayvanlan alıp vahşileri bırakmıştı, bu kadar basitti. Evcil hayvanlardan birkaç cins kurtulmuştu ama genel görünüm, salgının insanları ve
;ında, ayak bileklerinde ve destek için kullandığı bastonu tutarken
Ijleıtdiği el bileklerinde baş göstermişti. Bir yandan yürüyor, bir yandan fjnriyl® kâh içinden kâh yüksek sesle konuşuyordu. Aralarındaki farkın ^.[incinde değildi. Yine geçmişine dair düşüncelere daldı. Evet, en iyi sene I02’ydi- 0 yıldan sonra zaman hızla akıp gitmiş, kocaman bir takvimin jprakları adeta hiç durmadan art arda çevrilmişti. Hayat çok çabuk akıp jjçiyordu... insan onu yaşarken nasıl bu kadar yorulabiliyordu?
Davy Trotts’tan beş çocuğu olmuştu; Maybelle eski evin arka bah-.j5İnde, boğazına kaçan elma parçasıyla boğulmuştu. Çamaşır asmakta jlan Abby arkasını dönünce bebeğin morarmış bir halde boğazım tırmalayarak yerde kıvrandığını görmüştü. Hemen yanma gidip parçayı çıkar-j,ava çalışmış, nihayet çıkarabildiğinde Maybelle çoktan hareketsiz kal-ıjışu. Doğurduğu tek kız ve beş çocuğu arasında bir kazaya kurban gi-jjniek evladıydı.
Naugler çiftliğinin çitlerinin hemen gerisindeki karaağacın gölgesin-je oturuyor, bulunduğu yerden toprak yolun iki yüz metre ötede asfalta Jöndüğü yeri -Freemantle Yolu’nun Polk Yolu olduğu yer- görebiliyordu.
Sıcak hava, asfaltın üstünde titreşiyordu. Ufuk çizgisinde cıva görünümü ılıyor, rüyada ışıldayan suya benziyordu. Sıcak günlerde ufuk çizgisindeki oavahep olur, ama asla tam anlamıyla seçilemezdi. En azından o net gö-lenıemişti hiç...
David 1913 yılında, birçok can alan bu hastalıktan pek de farklı olmayan bir gripten ölmüştü. 1916’da, otuz dört yaştndayken kuzeydeki İlkeler kasabasından bir çiftçi olan Henry Hardesty ile evlenmişti. Henrysırf ona kur yapmak için gelmişti. İkisi hariç hepsi büyüyüp evden ayrılmış yedi çocuk babası bir duldu. Abagaü’den yedi yaş büyüktü. 1925 yazının sonlarına doğru ters dönen traktörü altında kalıp ölmeden önce ail’e iki erkek evlat vermişti.replika telefonlar sundu..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder